Kalbindeki Dev Okyanusda Bir Kayıp Sandal

Gözlerin ufuksuz bir okyanus gibi
Baktıkça kayboluyor insan gözlerinde
Asıldım küreklere kalbine ulaşmak için
Gece gündüz ilerledim mavi sularda

Fırtınalar koptu her gece üzerimde
Yön bulabileceğim ne bir ada ne bir yıldız
Hiç birşey yok sana ulaşabilmem için
Tek takip ettiğim şey hislerim

Ne olur bir umut ışığı görünsün
Beni sana ulaştıracak kadar
Uyumak bana haram seni görene kadar
Yemek içmek haram seni bulana dek

Zaman daraldıkça daralıyor mavilerin içinde
Küreklere daha çok asılmak gerek pişman olmamak için
Biran önce ulaşmak gerek kalbinin derinliklerine
Ulaşıp uyumak gerek biraz kollarında.

Yasin KÖSE

By HayaLPersesT II

Budanması Gereken Bir Gülsün Yar

Çıktım karşına özür dilemek için
Sadece bir özür için geldim yanına
Sırf seni inciten ve üzen o sözler için
Ama sen onu da çok gördün bana

Ben seni sileli aklımdan çok oldu
Kaybeden ben değil senin terbiyen oldu
Kalbini değil saygını kazanmak içindi herşey
Gördüm ki sen saygıdan yoksun bir melekmişsin meğer

Her yaptığın her söylediğin bir zerafetti o güne kadar
Ama ne yazık ki son sözünde nezaketten eser yok
Ben neyleyeyim nezaketten yoksun bir zarafeti
Sen dikenleri kocaman bir yaban gülüsün sanki

Beni üzen o son sözün sanki bir haykırıştı
Ne dersen ne yaparsan yap farketmez artık
Sesin benim için sadece bir uğultudur artık
Gözlerin ise birer namludur artık bana

Nezakettendir karşındakine söz hakkı vermek
Sefalettendir karşındakini yok sayıp geçmek
Öyle bir sefalet ki sendeki kişilik
Medeniyet ve Terbiyeden yoksun kalmışcasına

Bir yaban gülüsün sen dallanmış budaklanmış
Seni bu dikenlerinden budamak gerek elbet
Ama bunun için vakit geç artık
Seni budayacak olan ben değil aldığın aile terbiyesidir

Bekleme benden kendin gibi bir küstahlık
İstadiğini söyle yüzüme ya da arkamdan
Ben senin düştüğün duruma asla düşmem
Çünkü ben senin kadar yüzsüz değilimde ondan

Yasin KÖSE

By HayaLPersesT II

Kalbindeki Zindanda Bir Ömür

Yine bir gün geçti sensiz ve sessiz
Karanlık çöktü İstanbul'un üzerine sinsice
Geceler üzerime yürüyor korkusuzca
Beni korkutan gecenin karanlığı değil seni hatırlatması

Aklımın bir köşesini kemirir senin o bakışların
Hatırladıkça seni bu yürek deliye döndü
Sanki dört nala koşacakcasına sana gelmek ister
Ama ne çare o yalnızlığın zindanlarında bir köle

Yalnızlık mahkum etti beni karanlığa
Ne bir ses ne de bi ışık var burada
Ne zaman gece ne zaman gündüz bilemem
Her gözümü kapadığımda sen gelirsin aklıma

Beni hayla ayakta tutan senin hayalindir
Düşlerim gözlerime bakışını her seferinde
Gülüşün bir umut ışığı bu karanlık zindanda
Kazırım duvarlara senin için yazdığım şiirleri

Yasin KÖSE

By HayaLPeresT

Üç nasihat, üç bin dirhem

Zamanın birinde, yeni evlenen gencin biri, ilim öğrenme hevesiyle köyden ayrılır. Uzun bir yolculuktan sonra şehre varıp medrese ararken, işçiye ihtiyacı olan bir zenginle karşılaşır. Zengin iyi para verince, niyetini bozup onun yanında çalışmaya başlar. 20 yıl bunun yanında çalışıp, üç bin dirhem para biriktirir. Sonra köyüne dönmeye karar verir.
Yolda, konakladığı bir yerde biri, (Bende öyle bir nasihat var ki, bunu alan dünyada ve ahirette rahat eder; fakat bedeli bin dirhem) der. Adam, (Evden ilim öğrenmek için çıkmıştım, bunu öğrenemedim, bari bu nasihati alayım, kalan iki bin dirhem bana yeter) deyip, buna bin dirhem vererek, karşılığında, (Kaza ve kaderde ne varsa o olur! Kaderde olandan başkası başa gelmez) nasihatini alır. Yoluna devam eder. Başka bir konak yerinde, yine böyle birisiyle karşılaşır. Bu da, (Bende öyle bir nasihat var ki, bunu alan dünyada ve ahirette rahat eder; fakat bedeli bin dirhem) diye bağırıp durur. Adam, (Bin dirheme de, bunu alayım, kalan bin dirhem bana yeter) deyip, bin dirhem de ona vererek, karşılığında, (Gönül kimi severse, güzel odur!) nasihatini alır. Yoluna devam ederken, başka bir konaklama yerinde yine birine rastlar. Bu kişi de, (Bende öyle bir nasihat var ki, bunu alan dünyada ve ahirette rahat eder; fakat bedeli bin dirhem) diye bağırıp duruyor. Adam, bu sefer kendisiyle mücadeleye başlar. Bir yandan ilim öğrenememenin acısı, diğer yandan kalan son para! Sonunda ilim öğrenme sevgisi ağır basar, tekrar çalışır kazanırım diyerek, bin dirhem de ona vererek, karşılığında, (Hoşlanmadığın, uygunsuz bir durumla karşılaştığın zaman acele etme!) nasihatini alır.
Yoluna devam eder. Yolda bir kalabalıkla karşılaşır. Yanlarına vardığında derler ki: (Şu kuyunun içinde bir deli var, yanında da bir kız var. Köyümüzün suyunu kesti. Kim içeri girerse öldürüyor. Bizi bu sıkıntıdan kurtarana, şu çömlekteki altınları vereceğiz.)
Adamın aklına birinci nasihat olan, (Kaza ve kaderde ne varsa o olur) sözü gelir. Kuyuya iner. Deli, (Sana bir soru soracağım bilirsen suyu açacağım. Bu kız mı güzel, yoksa şu kurbağa mı?) diye sorar. İkinci nasihat hatırına gelir, (Gönül kimi severse güzel odur) der. Deli, (Aferin sana! Şimdiye kadar hep, bu kız güzel dediler, bilemediler, sen bildin) der. Deli, kurbağayı sevdiği için, bu söz hoşuna gider, suyu açar. Adam da, önceki parasından çok fazla olan altınları alıp köyüne döner.
Evinin penceresinden baktığında, içeride hanımının yanında genç birini şakalaşırken görür. Hemen bıçağına sarılır. Bu sırada, üçüncü nasihat olan (Acele etme!) sözü hatırına gelir. Bıçağı gizleyerek, kapıyı çalar. Hanımı kapıyı açınca, yanındaki gence, (Bak oğlum, baban geldi) der.

ÖVÜNEREK YAŞAYANLAR,, DÖVÜNEREK ÖLÜRLER.

Düş Damlası

Seni Unutmak O Kadar Kolay Değil

Yine yürüyorum gece sokaklarda
Ararım bir eğlence seni bana unutturacak
Gezerim sokak sokak istanbul'u
Seni Unutmak O Kadar Kolay Değil

İnerim sahile maviyi hatırlamak için
Boğaz yine o görkemiyle büyüler beni
Akar marmaraya durmadan istanbul
Seni Unutmak O Kadar Kolay Değil

Caddeleri laleler ve güller süsler
Güllere her baktığımda bir hançer yüreğimde
Hayır hançer değil o, senin dikenlerin
Seni Unutmak O Kadar Kolay Değil

Tranvaylar yine dopdolu kapılarına kadar
Kalabalığa dalarım seni unutmak için
Yeni yüzlere yeni maceralara doğru
Seni Unutmak O Kadar Kolay Değil

Sabah olur Sultan Ahmet'de
Işıklar yanar minarelerin tepesinde
İşte o ses beni çağırır kendine
Seni unutturacak, kalbimden silecek ses

Seni unutmak için daha çok sevmem gerek birşeyleri
Yok ki senden daha çok seveceğim birşey daha bu Dünya'da
Sevmek gerek yaratanı, ama seni unutmak için değil
İnanmak için ve hayata sımsıkı tutunmak için

Dedim ya seni unutmak bir imtahan olsa gerek
Bu imtihandan da alnımın akıyla çıkarım İnşallah
Durmadan okurum ve yazarım Süleymeniyede
Kaybeden değil kazanan olmak için

Seni unutmak için gülleri soldurmak gerek
Seni unutmak için gülen insanları ağlamak gerek
Seni unutmak için güzel gözlerden uzak durmak gerek
İsminin olduğu heryer ve herşeyden uzak durmak gerek

Seni hatırlatacak herşeyden feragat ettim
Sırf seni bu yürekten kazıyıp atabilmek için
Fakat ne fayda, aşkın kangren olmuş yüreğimde
Arar durarım tedavisini hastane hastane

Kim bulabilmiş ki aşk acısının çaresini
Bu yarayı taşımaya mecburum mezara kadar
Mezarım senden uzaklarda olsun yeter ki
Seni Unutmak O Kadar Kolay Değil

Yasin KÖSE


By HayaLPeresT

Kalbimdeki ve Kabrimdeki Güller

Kalbimdeki güller soldu bir kere bile koklamadan
Susuz bıraktın sen onları söylediğin sözlerinle
Sözlerinle yar ya sözlerinle
Beni sensiz ve yalnız bırakan o acı sölerinle

Ben ektikçe sevgi tohumlarını yüreğime
Sen onları susuz beni de gülsüz bıraktın
Ben o güller eline batmasın diye
Dikenlerini ellerimle tek tek çıkarmıştım

Artık nadasa bırakıtım kalbimdeki aşk tarlasını
Ama sen ona da izin vermedin be gülüm
O bakışların yüreğime bir anız ateşi düşürdü sanki
Ateş büyüdükçe büyüdü yüreğimin duvarlarına doğru

Ben sana kıyamazken sen benim için gözünü bile kırpmadın
Neydi seni benden bu kadar nefret ettirecek
Belkide senin gerçekten de gülleri sevememendi
Ben sadece ismin gibi gülmeni istedim yüreğimde de

Seni bir yaban gülüsün dağların yamacında
Seni her tutup koklamak istediğimde
Ellerim kanlar içinde geri döndüm yollarından
Yollardadır hala senin için döktüğüm o kanlar

Bedenimdeki kan son damlasına kadar sana feda olsun
Ama beni bu hayattan koparan döktüğüm kanlar değil
Sanden beklediğim umut ışığının sönmesi oldu
Artık karanlıkta bir mumla ararım mezar taşımı

Sen beni kalbimden vurdun be gülüm
İsterim ki vurduğun yerden güller bitsin
Onun için senden son isteğim dir bu hayatta
Kabrimdeki gülleri gelip sulaman doyasıya

GÜLLERİME İYİ BAK KALBİMİN TEK SAHİBİ

Yasin KÖSE

By HayaLPeresT II

Ağaçların Aşkı Asla Bitmez

Sen dişi ben ise erkek kiraz ağacıydım
Sen dağın üst yamaçlarında ben ise
Dağın eteklerinde tutunuyordum toprağa
Aylardan Nisandı, Yıllardan ise 2009

Artık havalar ısınmış vejetasyon süreci başlamıştı
İlk önce çiçeklerimi sonra da yapraklarımı açtım
Sen yükseklerde olduğundan biraz geç ısındın
Sen benden sonra başladın pembeleşmeye

Artık polenlerimi savurma vaktiydi
Bekliyordum sana doğru esecek bir rüzgarı
Sonunda vadiden yukarı bir meltem yükseldi ve
Aldı çiçeklerimdeki aşk taneciklerini

Yükseldikçe yükseldi sana doğru hava
Ama olmadı çünkü sen yüksekleri seviyordun
Polenlerim ulaştı sana ama
senin çiçeklerin olgunlaşmamıştı daha

Tepe tacının altına toprağa düştü hepsi
Çiçeklerinle buluşamadan hepsi öldü
Geliyor bir gece yarısı Mayıs soğuğu
İşte don tuttu sana karşı açan çiçeklerim

Bu yılda meyvesiz geçecek ömrümüz
Sen orada ben burada yalnız yaşamaya mahkumuz
Seni benden ayıran tek şey aramızdaki yükselti
Köklerimi söküp yanına gelmek imkansız biliyorsun

Bazen günlerce aylarca beklerim
Üzerimdeki polenleri alıp götürsün diye bir böcek ya da kuş
Bekleyiş boşuna çünkü burası hayattan çok uzaklarda
Sarp yamaçların altında kayaların arasında sıkışmışım ben

Kış geldi ve her taraf karlarla kaplandı
Beyazlara büründün gelinlik giymiş gibi
Bir yağmur başladı ertesi hafta
Oda ne şimşekler çakıyor gökyüzünde

Bir yıldırım düşer gövdeme aniden
Yanar içim, kömür olur dallarım ve gövdem
Üzülmem sevinirim tam aksine
Çünkü yandım senin için döndüm kömüre

Sen beyazlar içinde gelin gibisin
Ben ise yanmış karalar içinde damat gibiyim
Çürümeye başladım ve toprağa karıştı yüregim
Yağan yağmur suları ile uçurumlardan aktım nehirlere

Oradan denizlere, göllere, okyonuslara
Bulut oldum geldim semalarına yine
Üşüdüm yağdım yapraklarının üzerine
Özledim aktım gövdenden süzülerek toprağa

Köklerinden al beni içine doğru
Al beni kurtar bu yalnızlıktan
Ben günahlarımda temizlenip geldim sana
Beni dışarıda bırakma kirazım

Yasin KÖSE

Yağmurdan Kaçarken Doluya Tutulmak

Telefonumdaki saate bakıyorum durmadan
Sınav saati geldi mi diye
Şu sınava girip gitsem buralardan diye
Zaman sanki durdu bana acı çektirmek için

Sonunda sınav vakti geldi artık
Koşarak gidiyorum salona
Korkuyorum orada seni görmekten
Görüp de kalemi tutamamaktan

Yazıyorum cevapları teker teker
Seni aklıma getirmemeye çalışıyorum
Biran önce çıkıp gitmek için
kalemin ucunu kırıyorum durmadan

Neyseki arkadaşımda yedek kalem varmış
Keşke benimde bir yedek kalbim olsaydı
Seni içine koyup evde bırakacak
Sonunda sınav bitiyor ve çıkıyoruz

Seni görüyorum koridorda yine
Sanki benle yarış edercesine
Artık seni görmek bana acı veriyor
Gözlerin bana bir düşman gibi bakıyor

Senle aynı otobüsde olmamak içindir
Hep bekleyişim durakların köşelerinde
Ama ney fayda bana uzak da olsan yakın da
Yüreğim alev alıyor her dakika

Sabırsızlıkla beklerim diplomayı
Çekip gitmek için İstanbul'dan
Düşünürüm seni unutmanın yollarını
Aklıma askere gitmek gelir birden

Ben seni unutmak için ne sigaraya
Ne alkole ne kumara ne de uyuşturucuya başladım
Ben seni unutmak için hayallere daldım
Seni unutmak için aldım karakalemi elime

Yazmaya başladım tekrar yıllar sonra
Tek fark eskiden acı çekmeden hayal ederek yazıyordum
Şimdi ise acı çekerek ve resimlerine bakarak
Sanki şimdiki şiirlerim benle konuşuyor

Ben değil sen onlara gerçeklik kazandırdın
Şiirlerimi herkes anlayamaz
Çünkü ben onlara anlam içinde anlam
Mana içine mana, sır içine sır saklarım

Anlamak için ya benle aynı acıyı çekmiş olmak
Ya da bir melek kadar temiz kalpli olmak gerekir.
Ben sana şiirlerimi kısaca anlatayım
Onlar kalbimde sana olan sevgimle yoğuruldular

Sanin gözlerinden gelen ışıltıyla kurutuldular
Senin mütevazılığınla terbiye edildiler
Senin sadeliğinle giydirildiler
Ve sonunda Senin kalbin gibi beyaz bir kağıdın üzerine döküldüler

Bu kalb bu bedende durdukça hep seni sevecek
Ben sonucunu tahmin ederek seni sevmeyi göz önüne aldım
Onun için seni sevdiğime pişman değilim
Sen daha iyilerine layiksin her zaman

Yasin KÖSE

Ben Eski Ben Değlim

Kalbimde sana karşı fırtınalar koparken
Senin kalbinde sadece meltemler esiyordu
Senin bana hayır demenle başladı herşey
O fırtına döndü ve beni yalnızlığa savurdu

Ben her gece seni hayal ederek yarına vardım
Sokaklarda, dükkanlarda hep senin isminle karşılaştım
Ben seni unutmaya çalıştıkça kader karşıma çıkardı seni
Şimdi düşünüyorum bu kader mi yoksa keder mi diye

Elbet gün gelir seni unutur bu kalp
İşte o zaman herşeye yeniden başlarım
Fakat senin gibisine bir daha rastlar mıyım bilmiyorum
Sen benim için zor bulunan nadide bir çiçektin.

Ne seni koparıp yanımda götürmeye ne de,
Yanında kalıp sonsuza kadar acı çekmeye gücüm yetti
Sen eskiden olduğun gibi aynı yerdesin
Ama ben uçurumların kenarında geziniyorum

Ben artık eskisi gibi değilim
En küçük güzellikten korkar hale geldim
Artık insanların gözüne bakamaz oldum
Çünkü beni bu hale getiren senin gözlerindi

Yasin KÖSE

BİR GÜL VARDI SEVDİĞİM ADI ... ...

Bir gül vardı sevdiğim bulutlar kadar beyaz
Bir gül vardı sevdiğim su gibi saf ve temiz
Bir gül vardı sevdiğim peri kadar güzel
Şimdi ise sadece dikenleri kaldı bana

Bir gül vardı sevdiğim güzel kokan
Bir gül vardı sevdiğim yaprakları taze
Bir gül vardı sevdiğim özünden bal yaptığım
Şimdi ise sadece dikenleri kaldı bana

Vardı ya bir zamanlar böyle bir gül
Güldün mü gamzeleri çıkan
Gözleri okyanus kadar parlak
Sesi bülbül kadar hoş

Saçları uzun, kaşları karaydı
Duruşunda bir asalet bir zarafet vardı
Güneşi görünce açılırdı yaprakları
Şimdi ise sadece dikenleri kaldı bana

Yasin KÖSE

İstanbul'un Sokaklarında Seni Unutmak

Karalar giymişim yine üstüme
Yas tutuyorum seni kaybettim diye
Yalnızlık sardı etrafımı yine
Sokaklar beni çağırıyor gel gel diye

Yürürüm İstanbul'un daracık sokaklarında
Sessiz, karanlık ve uzun sokaklarda
Okurum tabelalarda geçtiğim sokakların isimlerini
Ansızın duraklayıp kalırım oracıkta

Senin ismini vermişler bir sokağa
Girip girmemekte kararsızım bu sokağa
Aklım girme, kalbim ise gir der bana
Kalbime karşı çıkamam ve gelirim yanına

Ayak seslerim kaldırım taşlarında yankılanır
Sensiz ve sessiz, karanlık bir sokaktayım
Korkuyorum karşıma çıkmandan ansızın
Dizlerim tutmaz oldu bu sokakta

Sokak kedilerinin sesi inliyor kuytu köşelerden
Sonunda bir ışık belirir sokağın ucunda
Etrafında sinekler uçuşur lambanın
Yaklaştıkça daha da parıldıyor

Sessizce lambanın altına oturuveririm
Beton soğuk ve serttir
Lambanın ışığı aniden azalır
Düşlere dalarım loş ışığın altında

Karşımda görürüm isminin olduğu tabelayı
Hecelerim seni her seferinde
Kırmızı üstüne beyazla yazmışlar seni
Tıpkı yüregimdeki gibi

Saat gece yarısını çoktan geçmiş
Ayrılık vakti geldi sanırım
Son kez bakarım isminin yazılı olduğu tabelaya
Söküp yanımda götürmek gelir ismini

Vakit karanlıktan aydınlıklara çıkma vaktidir.
Koşarak uzaklaşırım güneşin doğuşunu izlemek için boğaza
İstanbul bana seni unutturacak kadar büyük ama
Sensiz yaşayacak kadar büyük değil

Yasin KÖSE