Zordur Yüreğime Girmek, Giripte Çıkmak İse İmkansız

Her şey öyle göründüğü gibi basit değil. Sakın kanma, aldanma görünüşüme. Benim kalbim mühürlenmiş bir kere. Kapıda ki mühürü sökmek için izin gerekir. Diyelim ki mühürü söktün biter mi sandın her şey; Bitmez, bitemez. Daha kalbimin kapısı var kilitli. Tek anahtarı vardı o kapının, onuda dipsiz denize fırlattım tüm nefretimle. Göze alman gerek tüm tehlikeleri anahtarı oradan çıkarmak için çünkü bu anahtarı kimse taklit edemez ve bu kapıyı hiç bir çilingir açamaz, açamaz çünkü kapı demirden değil nefretten yapılmış. Gün olur anahtarı da bulursun gelirsin kapıma hayla cesaretin varsa dene belki açılır o kapı. Tebrikler sonunda başardın açtın bu nefret kapısını. Ama üzülerek söylemek zorundayım ki asıl zorluklar buradan sonra başlıyor. İçerisi cehennem kadar sıcak, kalbim için için yanıyor. Artık mahalledeki çeşmeden kovalarla su taşıman gerek bu büyük alevi söndürmek için ve kimse sana elini uzatmayacak, ben de dahil. Ne zaman o ateş söner ve son kovayı alır gelirsin dipte kalan korların üzerine serpersin o soğuk suyu, işte o zaman bir cız eder yüreğim derinden öyle bir cız eder ki acısı sanki çığlık attırır bana, sonra uzun bir ferahlık verir gönlüme. İşte o zaman başarmış sayılırsın. İşte o zaman gönlümün tek sultanı sen olursun.

ŞİMDİ BİR KEZ DAHA SORUYORUM EĞER BEN BUNU BAŞARIRIM YILMADAN USANMADAN ÇALIŞIRIM DİYORSAN GEL, EĞER BEN BUNLARA KATLANAMAM DİYORSAN YOLUN AÇIK OLSUN...