Kalbindeki Zindanda Bir Ömür

Yine bir gün geçti sensiz ve sessiz
Karanlık çöktü İstanbul'un üzerine sinsice
Geceler üzerime yürüyor korkusuzca
Beni korkutan gecenin karanlığı değil seni hatırlatması

Aklımın bir köşesini kemirir senin o bakışların
Hatırladıkça seni bu yürek deliye döndü
Sanki dört nala koşacakcasına sana gelmek ister
Ama ne çare o yalnızlığın zindanlarında bir köle

Yalnızlık mahkum etti beni karanlığa
Ne bir ses ne de bi ışık var burada
Ne zaman gece ne zaman gündüz bilemem
Her gözümü kapadığımda sen gelirsin aklıma

Beni hayla ayakta tutan senin hayalindir
Düşlerim gözlerime bakışını her seferinde
Gülüşün bir umut ışığı bu karanlık zindanda
Kazırım duvarlara senin için yazdığım şiirleri

Yasin KÖSE

By HayaLPeresT