Kalbimdeki ve Kabrimdeki Güller

Kalbimdeki güller soldu bir kere bile koklamadan
Susuz bıraktın sen onları söylediğin sözlerinle
Sözlerinle yar ya sözlerinle
Beni sensiz ve yalnız bırakan o acı sölerinle

Ben ektikçe sevgi tohumlarını yüreğime
Sen onları susuz beni de gülsüz bıraktın
Ben o güller eline batmasın diye
Dikenlerini ellerimle tek tek çıkarmıştım

Artık nadasa bırakıtım kalbimdeki aşk tarlasını
Ama sen ona da izin vermedin be gülüm
O bakışların yüreğime bir anız ateşi düşürdü sanki
Ateş büyüdükçe büyüdü yüreğimin duvarlarına doğru

Ben sana kıyamazken sen benim için gözünü bile kırpmadın
Neydi seni benden bu kadar nefret ettirecek
Belkide senin gerçekten de gülleri sevememendi
Ben sadece ismin gibi gülmeni istedim yüreğimde de

Seni bir yaban gülüsün dağların yamacında
Seni her tutup koklamak istediğimde
Ellerim kanlar içinde geri döndüm yollarından
Yollardadır hala senin için döktüğüm o kanlar

Bedenimdeki kan son damlasına kadar sana feda olsun
Ama beni bu hayattan koparan döktüğüm kanlar değil
Sanden beklediğim umut ışığının sönmesi oldu
Artık karanlıkta bir mumla ararım mezar taşımı

Sen beni kalbimden vurdun be gülüm
İsterim ki vurduğun yerden güller bitsin
Onun için senden son isteğim dir bu hayatta
Kabrimdeki gülleri gelip sulaman doyasıya

GÜLLERİME İYİ BAK KALBİMİN TEK SAHİBİ

Yasin KÖSE

By HayaLPeresT II