Budanması Gereken Bir Gülsün Yar

Çıktım karşına özür dilemek için
Sadece bir özür için geldim yanına
Sırf seni inciten ve üzen o sözler için
Ama sen onu da çok gördün bana

Ben seni sileli aklımdan çok oldu
Kaybeden ben değil senin terbiyen oldu
Kalbini değil saygını kazanmak içindi herşey
Gördüm ki sen saygıdan yoksun bir melekmişsin meğer

Her yaptığın her söylediğin bir zerafetti o güne kadar
Ama ne yazık ki son sözünde nezaketten eser yok
Ben neyleyeyim nezaketten yoksun bir zarafeti
Sen dikenleri kocaman bir yaban gülüsün sanki

Beni üzen o son sözün sanki bir haykırıştı
Ne dersen ne yaparsan yap farketmez artık
Sesin benim için sadece bir uğultudur artık
Gözlerin ise birer namludur artık bana

Nezakettendir karşındakine söz hakkı vermek
Sefalettendir karşındakini yok sayıp geçmek
Öyle bir sefalet ki sendeki kişilik
Medeniyet ve Terbiyeden yoksun kalmışcasına

Bir yaban gülüsün sen dallanmış budaklanmış
Seni bu dikenlerinden budamak gerek elbet
Ama bunun için vakit geç artık
Seni budayacak olan ben değil aldığın aile terbiyesidir

Bekleme benden kendin gibi bir küstahlık
İstadiğini söyle yüzüme ya da arkamdan
Ben senin düştüğün duruma asla düşmem
Çünkü ben senin kadar yüzsüz değilimde ondan

Yasin KÖSE

By HayaLPersesT II