03 Aralık 2007 Pazartesi

Sessiz

Dokunmadan saçlarını okşardım uzaktan

Gözlerine bakardım sana hiç çaktırmadan

Düştüm sevdana bir kez sonu olmayan

Bana ümit verdin şimdi nerdesin


Karanlık dünyama ışık olmuştun sen

Ufacık gülümsemen, bir kere adımı söylemen

Erken konuşmuşum elin elimdeyken

Ayrıldık anlamadım.

Mehmet ŞENLİKOĞLU